In de klinische praktijk van vooral een kinderhuis, kwam ik veel in aanraking met hechtingsproblemen en met problemen ten gevolge van verwaarlozing.
In de jaren 70 en 80 van de vorige eeuw begon ik met de ontwikkeling van een behandeling van jonge kinderen (peuters en kleuters) met een achtergrond van verwaarlozing.
In vakkringen gold dat aan een dergelijke problematiek niets te doen is en ook nu wordt deze zienswijze nog uitgedragen. Voor mij was een rapport over een driejarig kind de directe aanleiding om na te denken over een behandeling. In dat rapport werd namelijk als conclusie gegeven dat dit kind aangewezen was op een residentiƫle setting tot aan zijn zelfstandigheid.
Na analyse van de problematiek werd de differentiatietherapie ontwikkeld. En later bij een problematiek met andere verschijnselen de fasetherapie. Vanuit deze beide behandelingsvormen werd in de praktijk de basistherapie voor volwassenen ontwikkeld.
Op 20 januari 2012 wordt weer een cursus differentiatietherapie gegeven voor speltherapeuten. U kunt zich opgeven via het aanmeldformulier op deze website.


